De illusie (geschreven bij het boek Café Dorian)

Er is een schrijver,

hij schrijft vanuit een vrouw

over het leven van een man

die zijn zwangere vrouw verliet.

Het houdt hem in de ban.

Overal verschijnt zijn kind 

in een verdwijnend zicht.

De vrouw die hem beschrijft 

is zo met hem verweven

dat zij de ik 

van de verlaten vrouw moet zijn.

Het kind zag nooit het levenslicht.

Is de schrijver zelf zo’n man

van wie de man beschrijft?

Wie heeft de meeste pijn

van het verlaten?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het boek van Gilles van der Loo "Café Dorian"

Op de vlucht

Achter deuren

kun je iets verwachten.

Is er een toekomst

of is er slechts schijn?

Is de deur naar hoop te vinden

als overal rebellen zijn?

Op weg naar zwarte gaten

In de duisternis

ben je er nooit zeker van

of er een uitweg is.

De dood zit op je hielen.

Je leeft als opgejaagd.

Kun je ooit navertellen

waarom je leven waagt?

Maak je de juiste keuze

als er een optie is?

Achter de deur die nodigt

is licht of duisternis.

Coby Poelman-Duisterwinkel 

Geschreven na het lezen van het boek Exit West van Mohsin Hamid