Welkom op mijn blog.
Omdat ik graag gedichten schrijf bij de boeken die we lezen met onze leeskring leek het me aardig om deze gedichten te delen via een blog. Ik hoop dat u er herkenning in vindt.
Veel leesplezier!
Posts tonen met het label Audiogedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Audiogedicht. Alle posts tonen

donderdag 28 mei 2015

Niemandsland 1

Vierentwintig stappen,
toen ik verkleumd was
drie er bij,
groter geworden,
één stap minder.
Vandaag ben ik
een half uur vrij.
Ik graaf naast moeders graf
mijn colablikje in,
het opgerolde briefje
gaat over oma’s Bijbel,
mijn vraag aan God en
wat ik mis van ons gezin.

Hoeveel adressen
heb ik nu gehad,
hoe vaak ging ik als slak
met mijn rugzakhuis op pad,
waarom ging het telkens mis,
deed ik wat ik niet wilde
maar toch gebeurde
als iemand zeurde
over mijn
verstopt verdriet
of degenen die op mij letten
mij volplakten
met negatieve etiketten
waardoor ik zelf
maar amper zichtbaar bleef,
gerechtigheid verdween,
mijn naam veranderde in
Just, slechts, alleen

totdat ik hoorde
dat het níet mijn schuld was
en ik vertellen durfde
van mijn dodelijke angst
en eindelijk
mijn opgekropte
tranen uit kon huilen
waardoor ik ruimte kreeg,
mijn niemandsland kon ruilen
voor Justus,
mijn vertrouwde naam.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geïnspireerd door het boek van Guurtje Leguijt
Voorgedragen op de leeskringkaravaan te Haren in 2009 waar Guurtje Leguijt een lezing gaf over haar boek.

Het gedicht is gepubliceerd in "Strijklicht van violen", poëzie bij kunst en literatuur (2013)

Zie ook Niemandsland 2

donderdag 14 mei 2015

Kamer

Ik zit onder Kleed
en denk aan Kast.
Kleed ruikt naar Kamer,
naar nepdood en geboren.
ik ben niet Bapper zoals
met grote ontsnapping.
Buiten is raar.
In Kamer was het Mam en ik.
Ik redde Mam maar
nu wil ze naar Hemel
De Opa-man wilde mij niet
dan hoefde Mam geen Mam zijn.

In Kamer was parcours,
Buiten word je moe
van lopen op zware schoenen,
Ik sabbel op rotte Kies
die niet meer smaakt naar Mam.
Oma is lief maar anders
Stopa is sterk als Spiderman,
hij wil wel dat ik geboren ben.


Ik wil graag wat
maar Mam is Weg,
nog verder dan in Kamer
misschien bij Gods gezicht
die geel in Dakraam was
en ook in Wereld.
Kun je ook Mam voor
Dagtraktatie vragen?

Ik doe Schreeuw
in mijn eentje,
maar nu blij;
Mam, je bent aan!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bapper = Woordbroodje van bang en dapper
Stopa = Stiefopa

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Emma Donoghue

Gepubliceerd in "Strijklicht van violen", poëzie bij kunst en literatuur (2013)

 

donderdag 23 april 2015

Knielen op een bed violen

Klaaglied van Margje:

Waarom heb je het voor mij verzwegen,
je diepste gevoel, met jezelf verlegen,
wat je totaal in verwarring bracht,
je bezighield in het holst van de nacht?
Ik had je toch begrepen
als je had verteld wat je zo had aangegrepen.

Als ik je vroeg of hij was geweest,
het aan je rook, die geur, en jij zo bedeesd.
We hadden het toch meteen kunnen delen,
waarom wilde je die momenten stiekem stelen
en borg je alles voor me weg,
kroop je met die zwartjassen achter de heg?

Besef je niet hoe ik werd verscheurd
door onrust, wat was er toch met je gebeurd?
Het leek wel of er een muur tussen ons rees.
De angst om te worden als een wees.
Soms zou ik je wakker willen schudden en vragen:
Zie je me nog, voel je me, hoor je mijn hart klagen?

Juist dat achterbakse valt me zo van je tegen.
Zo was je nooit. Je bent toch zo integer.
Je bent zo bezig met de Weg en de Waarheid,
maar mij heb je al die tijd om de tuin geleid.

Ik wil je niet verliezen aan die mannen met hun wetten.
Samen konden we altijd bergen verzetten.
Als je alles van het begin af met mij had gedeeld
was het anders geweest, was er meer geheeld.

Zoals je daar slaapt, geknield in de kou,
is het een wonder dat ik zoveel van je hou?
In de stilte van de nacht
heb ik God mijn dank gebracht.
Mijn klaaglied is tot een hooglied gegroeid.
Ach kijk, de brandende liefde bloeit.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Gedicht n.a.v. het boek “Knielen op een bed violen” van Jan Siebelink.
Voorgedragen op de leeskringkaravaan te Haren in 2006.

gepubliceerd in "Strijklicht van violen" (2013)

De voordracht is te beluisteren op https://www.youtube.com/watch?v=ag-DHOITT7A

vrijdag 11 mei 2012

De draad en de vliegende naald




Wanneer besef je
dat een uitroepteken
je moederschap bepaalt,
de punt verandert
in een oog
en jij vraagtekenend
de nieuwe draad.

Vliegend word ik
verder voortgetrokken
langs kiezelstenen,
lettergrepen,
handgebaren,
namenreeksen,
twee ongelijke schoenen
in de hand.

Mijn leven
naast de stilte
van jouw lichaam
levenloos
vliegt in één nacht
over jouw antwoorden
in de vergeelde dozen.

Langzaam dringt
het tot me door
dat jij, mijn zoon
sinds lang niet
in de holte
van mijn vraagteken
meer past.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Gerdien Verschoor.

Voorgedragen op de leeskringkaravaan te Haren waar Gerdien Verschoor kwam spreken over haar boek.

De voordracht is te beluisteren via

vrijdag 16 maart 2012

Dorsvloer vol confetti

Tussen confetti
waaien letters
van het Woord
die samenbindend
meer dan letters zijn,
vormend een
sneeuwend confettigordijn.

Waar naar de letter
vooral wordt gehoord
zal de bruid
niet in wit mogen gaan.

In vreugd
en vertroosting
van het Levende Woord
wordt genadig
de Bruidegom getoond
die zijn bruid
wit als sneeuw
met zijn liefde bekroont.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Franca Treur.

vrijdag 6 januari 2012

Zonder Noorden komt niemand thuis

Zolang je nog maar weet
waar het noorden is
de weg omhoog

Vluchtend beland je
in het verhaal van een ander
weven zich draden over elkaar
vormend een grillig patroon

zoekend een nieuw bestaan
uit onverwerkt verleden
in het heden van
wie wegtrok met de noorderzon

ontladen door een hert
ontvouwend je a-vier
ontwapent zich
de hartstocht in de ander

voor wie je
zonder schild kunt zijn
opent zich perspectief


Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het gelijknamige boek van Nelleke Noordervliet

Gepubliceerd in "Strijklicht van violen", poëzie bij kunst en literatuur (2013)

dinsdag 13 september 2011

De grote Joseph



Waar land en taal
elkander raken,
Carine Mette wordt,
verzandt een baken
in haar vragen,
herderen sporen
als een hond,
oefenen zwaluwen
hun vertrek
op lijnen waar was
is ingehaald,
verdwijnen mensen
in stervende woorden,
verliest oom Joseph
gekoesterde taal,
koestert het nichtje
zijn woordenschat.

Waar gezocht wordt
naar een raakvlak
ontrafelt mysterie
langs oorlogspad,
ontmantelt geduld
in een woordloze jas,
opent het einde,
spreekt het graf.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Bij het gelijknamige boek van Anneloes Timmerije, uitgever Augustus Amsterdam, 2010


donderdag 8 september 2011

Echo van de stilte




Feestelijke boekpresentatie in Litouwen.
Op 9 september 2011 om 17.00 uur werd in het Cultureel Centrum van Mažeikiai, een stad in het Noorden van Litouwen een Internationaal Kunst en Cultuur festival georganiseerd waar met toneel, dans en muziek het boek "Eco del silencio/Echo van de stilte/Tylos aidas" van Torcqué gepresenteerd werd, vergezeld van een tentoonstelling van nieuwe en in het boek geplaatste schilderijen.
Tevens werden er uit het boek gedichten voorgedragen door acteurs.
Het festival heeft een hele week geduurd met optredens van verschillende Litouwse en Buitenlandse groepen ( Polen, Estland en Letland).

http://www.veidas.lt/naujame-dailininko-torcque-albume-%E2%80%93-neiprasta-dailes-ir-poezijos-sinteze

http://www.15min.lt/naujiena/kultura/renginiai/lietuvoje-kuriancio-dailininko-torcqu-albume-neiprasta-dailes-ir-poezijos-sinteze-29-168359


Eén van de gedichten in dit boek:

Lieve pop

Het lied dat ik voor jou zal spelen
gaat over mij, luister maar goed.
De blokken vormen kleurentreden
naar boven en beneden
zoals een fluit ook doet.
Ga ik omlaag dan hoor je boos en donker
klim ik omhoog weerklinkt het lichte geel.
Soms zit de hoogte in je sokken,
de lage tonen in je keel
bijvoorbeeld als ik op mijn handen sta,
mijn voeten hoog tegen de muur van blokken,
soms duikel ik van mokkend zwart
naar blij licht roze of andersom
zo speel ik op de blokfluit stukjes mij.

Jij bent het trouw aanmoedigend publiek
van mijn gekleurde blokmuziek,
voor jou speel ik vandaag mijn
zachtste kleurenlied.

Coby Poelman-Duisterwinkel.


Geschreven bij een schilderij van Torcqué voor zijn jubileumboek.
Het boek van de Litouwse kunstenaar is uitgekomen in juli 2011.

Hieronder het voorwoord:

Kunst brengt mensen dichter bij elkaar en maakt de wereld kleiner. Dat wordt ook weer bewezen door het oeuvre van de beeldend kunstenaar Arie C. Torcqué Zaanen, die drie landen met zijn schilderijen verbindt. Geboren in 1941 in Rotterdam, studeerde hij in Nederland grafische design en illustratie, om in Spanje zijn weg als schilder te vinden en vervolgens een nieuw werkterrein te vinden in Litouwen.
Dit boek laat zien dat het niet alleen mogelijk is om gedichten te illustreren aan de hand van schilderkunst, maar ook andersom. De schilderijen van Torcqué worden als het ware van commentaar voorzien door Litouwse, Spaanse en Nederlandse dichters, in hun eigen taal. De schilderijen en gedichten vechten daarbij niet om de meeste aandacht, maar vullen elkaar prachtig aan en vormen een mooie uitdrukking van de bindende kracht van kunst.
Torcqué is niet alleen een kunstenaar, maar ook een ambassadeur van de grote wereld van de verbeeldingskracht. Met zijn dichterlijke schilderkunst vervagen grenzen en maken we een sprong in het onbekende. Hij laat daarmee zien dat kunst de wereld niet alleen kleiner maakt, maar ook groter.
Ik wens u veel kijk- en leesplezier met dit boek!

Joep Wijnands
Ambassadeur van het Koninkrijk der Nederlanden in de Republiek Litouwen


Het boek telt 168 bladzijden.
Het is getiteld:
Eco del silencio/Echo van de stilte/Tylos aidas
Torcqué
isbn 978-9986-31-318-2
U kunt hier het boek doorbladeren: http://www.torcque-art.com/book/


Meewerkende dichters: Asta Brazaitiené, Berutė Steponavičienė, Coby Poelman-Duisterwinkel, Dorien Henneman,Frank van den Ham-Msimang, Marius Vroegindeweij, Merle van Nool, Odette, Papagoose/John Koster, Pasquali?Niek Kalberg, Razdov, Remco Ekkers, Rima Berkuté-Sadauskiené, Sara Poisson, Torcqué, Vaclovas Navickas.

Zie voor meer gedichten en schilderijen uit dit boek http://cobypoelman.blogspot.com en dan in de rechter kolom Torcqué aanklikken.

Het gedicht "Lieve pop" is te beluisteren op https://www.luistergedichten.nl/index.php/categorieen-algemeen/10-levensbeschouwelijk/107-he-meneer-clown
Het gedicht "Hé meneer Clown" is met behulp van www.audiogedichten.nl in Litouwen voorgedragen op de boekpresentatie.