Er is een schrijver,
hij schrijft vanuit een vrouw
over het leven van een man
die zijn zwangere vrouw verliet.
Het houdt hem in de ban.
Overal verschijnt zijn kind
in een verdwijnend zicht.
De vrouw die hem beschrijft
is zo met hem verweven
dat zij de ik
van de verlaten vrouw moet zijn.
Het kind zag nooit het levenslicht.
Is de schrijver zelf zo’n man
van wie de man beschrijft?
Wie heeft de meeste pijn
van het verlaten?
Coby Poelman-Duisterwinkel
Geschreven n.a.v. het boek van Gilles van der Loo "Café Dorian"
