Een bed in de hemel

Stille getuigen

Die eerste ontmoeting
die ogen, die blik
“Haar vader is Hongaar”
en wie ben ik?

Hoe groot is een tweepersoonsbed?
Hemelse klanken
uit een koffergrammofoon.
Ontwakend verlangen
in een studentenflat.

Schilderend aan jouw hemel
spant zich de lucht.
De hel komt binnen.
Een adelaar vlucht.
In ijzige ogen
verrijzen de ijsschotsen van de Donau.
Klagende celloklanken.
Wanneer was de Donau blauw?

Wat zegt een naam
onuitspreekbaar uitgesproken
oorsprong van mijn bestaan
bij haar ondergedoken.
Verstoring van verlangen
door oorzaak en gevolg.
De Donau is rood.

Hoe zwaar is een cello
voor een jongen van acht?
Veel zwaarder de kwelling
die hem nog wacht.

Een bed van zwarte aarde
bedekt onze vader.

Lang gekoesterde hunkering
vervuld op een dag van rouw.
Heel even kleurt de Donau blauw.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven bij het boek "Een bed in de hemel" van Tessa de Loo

Te beluisteren op  https://youtu.be/cVO-1ezwbno

Duizend schitterende zonnen

Door de mazen
van mijn verstikkend
gewaad
ontluikt het.
Kom mijn dochter
verberg je
in de plooien,
hoor het tekeergaan
van mijn hart
duizend keer liever
dan het geweld daarbuiten.
Voel mijn hartstochtelijke liefde
geborgen
in de ingewanden
van mijn ziel.
Peil de diepte
mijn dochter,
van de liefde
voor mijn liefste
waaruit je bent ontstaan.
Bescherm je oren
voor het oorverdovende,
je hart
voor het hartverscheurende,
je ogen
voor het oogverblindende.

Gewond en geschonden,
vechtend, vluchtend
uit de klauwen
van de krankzinnige
weerzinwekkende
verloor ik
hoe schrijnend,
nadat ik mijn liefste
had gevonden,
plotseling jóu,
voor míj
een moeder,
nog schijnend
met duizend
schitterende zonnen.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek
van Khaled Hosseini.