Het lam

Het dode lam,

de aangereden duif,

kalende knuffels,

plassen bloed

die stollen

in gestifte lippen.

Glas spiegelt pijn

die doorklinkt in de

au schreeuwende meeuwen.

Lam gevleugeld

echo je hun taal,

je moeder pendelt met je

tussen de kruisen

van de kuurkalender,

deelt cellen in je

kikkervis met staart.

De kruisen overleefd,

onder de schittering

van vredesvleugels

lichten je ogen op,

er is een Lam

dat alles overleeft.

Coby Poelman-Duisterwinkel

　

Geïnspireerd door het boek van Jannie Regnerus.

　

　

De kleine bedrieger

In kleren van een ander

speel ik voortaan mezelf

als mij iets wordt gevraagd,

dan overleg ik even

wanneer ik op zal gaan,

vandaag als een Japanner

morgen als Fatima.

Het lijkt of om mij heen

de rollen zijn verdeeld,

de mensen spelen

hoe ze moeten zijn

in wat ze zeggen, schreeuwen,

of zijn zij wie ze zijn,

rol ík als ander binnen?

Speelt mijn familie

wie ze moeten zijn,

of ben ik nu verfranst,

dan ga ik af

en laat het doek hier vallen,

ik ren niet buiten adem meer

om meneer Bergers hand,

ik draaf die van mijn moeder in

vanaf haar buitenkant.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geïnspireerd door het boek van Fouad Laroui