Komedie in mineur

Als leven overleven wordt

in schaars verlichte kamers

met enkel hapjes lucht bij nieuwe maan,

een peertje schaduwen verspreidt

in plaats van licht

duurt fluisterende angst

verholen eeuwigheid.

Elk onverwacht geluid uit het portaal

kan de gedode tijd inhalen.

Als rollen worden omgedraaid

wanneer het schuilgehouden leven

door de koortsdood is verkild,

in het geheim geborgen,

je als gastvrije ongewild

het onderduikerslot krijgt toegeworpen

kun je ten diepste

eenzaamheid, gedachteziekte, angst

je eigen maken,

kan leven in de dood

je wezen raken,

voel je het bonzend hart

van wie zich stil verborg.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Hans Keilson

　

Nacht over Westwoud

Is het de koorts,
de schok van
de ontmaskering
of de herinnering
aan hem die van
zijn voetstuk viel
maar die je in
dit oorlogsogenblik
van zo dicht benadert

is het je staat
om tot een daad te komen
nu je de kracht voelt
van de man die je
geworden bent

is het je spanning
die je in mijn lijf herkent,
gemis of heimwee,
verkrachting van je naam

of is de vijand
je te na gekomen
dat ik je hand
ontwapenend
klam
in mijn vacht
ontwaar?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Wanda Reisel

Het gedicht is gepubliceerd in "Strijklicht van violen", poëzie bij literatuur en kunst.