De illusie (geschreven bij het boek Café Dorian)

Er is een schrijver,

hij schrijft vanuit een vrouw

over het leven van een man

die zijn zwangere vrouw verliet.

Het houdt hem in de ban.

Overal verschijnt zijn kind 

in een verdwijnend zicht.

De vrouw die hem beschrijft 

is zo met hem verweven

dat zij de ik 

van de verlaten vrouw moet zijn.

Het kind zag nooit het levenslicht.

Is de schrijver zelf zo’n man

van wie de man beschrijft?

Wie heeft de meeste pijn

van het verlaten?

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het boek van Gilles van der Loo "Café Dorian"

Op de vlucht

Achter deuren

kun je iets verwachten.

Is er een toekomst

of is er slechts schijn?

Is de deur naar hoop te vinden

als overal rebellen zijn?

Op weg naar zwarte gaten

In de duisternis

ben je er nooit zeker van

of er een uitweg is.

De dood zit op je hielen.

Je leeft als opgejaagd.

Kun je ooit navertellen

waarom je leven waagt?

Maak je de juiste keuze

als er een optie is?

Achter de deur die nodigt

is licht of duisternis.

Coby Poelman-Duisterwinkel 

Geschreven na het lezen van het boek Exit West van Mohsin Hamid

Levenslang (geschreven n.a.v. het boek Tralievader)

Eenmaal in een oorlogskamp,

voor altijd getekend.

Al heb je alles overleefd,

je leeft voorgoed met dood.

Bij alles wat je ziet en hoort

is de herinnering

en jij lijdt niet alleen.

De een vertelt,

de ander zwijgt.

Het kamp leeft in je verder,

het houdt je uit de slaap,

het knaagt als honger door je geest,

is er ooit iemand die geneest?

Coby Poelman- Duisterwinkel

Geïnspireerd door het boek Tralievader van Carl Friedman

Beloofd

Had maar niets beloofd,

schuld groeit met de dag,

had haar maar gevraagd

of ze een ander had.

Waarom zo hechten aan beloofd

als je er niet meer in gelooft,

had je ziel maar blootgelegd,

dat was nog wel het meest oprecht.

Doordat je liefde hebt beloofd

heb je ‘t van wie je hield beroofd,

werd liefde jarenlang verdoofd.

Coby Poelman-Duisterwinkel

N.a.v. het boek De belofte van Nadine Ahr

Oorlogsleed ( Geschreven n.a.v. 't Hooge nest van Roxane van Iperen)

 

Zo onopvallend mogelijk

volop in het verzet,

gevaar voor eigen leven

is niet wat hen belet.

Redding van mensenlevens

is wat hen dagelijks drijft,

moedig en zelfverzekerd

is hoe men hen omschrijft.

Uiteindelijk verraden,

veel levens op het spel,

in handen van de vijand,

hun leven wordt een hel.

Hoe dit te overleven,

van huis en haard verjaagd,

de kou, de jeuk, de honger,

zie wat een mens verdraagt.

Een handgebaar drijft naar het gas,

wie komt er onderuit,

ziekte en honger, uitgeput,

voor wie maakt het iets uit,

de stank, zo overheersend,

de hondenbek, de zweep,

wie kan eraan ontkomen,

men heeft je in hun greep.

En toch, ze overleefden

ze bleven bij elkaar,

de ander moed insprekend,

wat hadden ze het zwaar.

Als levende geraamten

keerden de vrouwen weer,

omarmden hun geliefden,

het doet nog altijd zeer…

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven na het lezen van het indrukwekkende boek van Roxane van Iperen, “‘t Hooge nest”

Tussen leven en dood

 

Autopech,

kilometers van huis

in verzengende hitte

op een verlaten weg.

De zon brandt op je huid,

geen mens te bekennen,

je mobiel piept

voor de laatste keer.

Daar sta je dan,

alleen.

Na dagen zoeken, vinden,

mensen leren kennen,

opgaan in hun omstandigheid,

met niets tevreden zijn

ervaar je wat het is

te leven in een oord

waar nergens water is.

Wachten op,

toeleven naar

een hemelse fontein,

verzamelen

in wat voor handen is.

Dan weet je

wat verspilling is

en word je

één van hen.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geïnspireerd door het boek “De ommelanden” van Elvis Peeters

Onduidelijke signatuur (een gedicht n.a.v. het boek: De bijenhouder van Aleppo

 

Ik zie een echtpaar met een zoontje

in tijden van hoe mooi het was,

dan wordt het doek kapotgeschoten,

zonnige bloemen bedekt met as.

Kleuren worden troebel,

eveneens de geest,

hoop leeft aan de randen

van wat vredig is geweest.

Verdreven naar de vreemde,

nergens een eigen plek,

altijd op je hoede,

klaar zijn voor vertrek.

De rode draad is wazig,

de toekomst onbekend

maar aan de horizon schijnt licht

waar de penseelstreek wendt.

De hoop is bijna zichtbaar,

ik kijk van dichterbij,

opeens beweegt iets op het rood,

kijk nou, een honingbij!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het boek: De bijenhouder van Aleppo

Een gedicht n.a.v. het boek "De pelikaan"

Struikelblok

Al jaren onbewogen

word ik nu opgetild,

wat onder mij geschoven is

wordt gretig weggegrist.

Brieven onder nummer,

het levert zwijggeld op,

genummerde biljetten

in gesloten envelop.

Zo gaat het nu al tijden,

de ene brengt, de ander haalt.

Geeft het geluk of lijden,

wat wordt er mee betaald?

Dan word ik omgeworpen

en val de diepte in.

Weer op mijn oude plek terug

denk ik heeft dit nu zin?

Als ik opnieuw wordt weggerukt

ruik ik verterend vuur.

Ik word tot barricade,

denk aan hun beste uur.

Als vriendschap wordt gesloten,

een leven wordt gered,

is waar geluk ontsproten,

een steen opzij gezet.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geïnspireerd door het boek “De pelikaan” van M.M. Driessen

Gedachtewisseling

Zijn gezicht spreekt boekdelen

denkt het opengeslagen boek.

Zijn trouwe lezer leest

hoe een dichter

zijn onuitgesproken gedachten

verwoordt in een

aansprekend gedicht

als ware het aan hem gericht.

Bedachtzaam neemt de lezer

van het vertrouwde Licht.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Rond 4 juni verschijnt mijn kinderboek

Rond 4 juni verschijnt bij Kok boekencentrum Utrecht een nieuwe uitgave van mijn in 2008 in eigen beheer uitgegeven kinderboek.
Het is een compleet nieuw boek met nieuwe illustraties van Sanne Miltenburg.
Vandaag kreeg ik een mail van de uitgever met o.a. de volgende tekst:

"Graag informeer ik jullie dat de zomeraanbieding(en) voor 2019 van KokBoekencentrum Uitgevers, Mozaïek, Omniboek en Z&K is (zijn) verschenen!

Dat betekent dat beeld en tekst is vrijgegeven en dat u uw lezers, achterban en fans vast kennis kunt laten maken met uw nieuwe boek.

De catalogus is via de onderstaande link te raadplegen:

https://issuu.com/vbku/docs/vbk_zoab_2019___kbc_moeder-_issuu "

Het boek verschijnt rond 4 juni maar u kunt het nu al bij uw boekhandel reserveren of via https://www.kokboekencentrum.nl/boek/mijn-bijbels-abc/

Hierboven een foto van de pagina uit de folder.

Hartelijke groet van Coby Poelman - Duisterwinkel

Een gedicht n.a.v. het boek "Een onberispelijke man"

Een zoektocht naar liefde

Wie was ze, mijn moeder

die heenging toen ik kwam,

waar bleef mijn vader

toen een vreemde

mij aan haar boezem nam?

Waarom moest zij mij afstaan

net toen ik was gewend

haar geur als van een moeder

een beetje had herkend,

besefte niemand ons verdriet

toen ook zij mij achterliet?

Mijn hele leven

was jij steeds afwezig

waar ik je zo hard nodig had,

kreeg ik misschien jouw genen?

Is daarom ook de liefde

voor kinderen verdwenen?

Wat heb je aan een studie recht

als zoveel je wordt ontzegd?

Wat zegt een parelsieraad,

wat zegt een pols vol tijd

wanneer de liefde zoek blijft

tot iemand je beschrijft?

Coby Poelman - Duisterwinkel

Geïnspireerd door het boek “Een onberispelijke man” van Jane Gardam