Welkom op mijn blog.
Omdat ik graag gedichten schrijf bij de boeken die we lezen met onze leeskring leek het me aardig om deze gedichten te delen via een blog. Ik hoop dat u er herkenning in vindt.
Sommige gedichten zijn te beluisteren via https://www.luistergedichten.nl/index.php/component/comprofiler/userprofile/905-poelman
Zie voor mijn volledige biografie en awards http://cobypoelman.gedichtensite.nl/
Heeft u de Facebookpagina al bekeken? https://www.facebook.com/Coby-Poelman-Duisterwinkel-939706879453943/

dinsdag 9 januari 2018

Nora



Je ziet haar in de branding,
voelt haar door een snaar,
volgt haar in gebaar,
geruisloos klimt een melodie
naar ongekende hoogte
tot elke ingehouden toon
een weg naar buiten vindt
waar het zich losmaakt van de balk
en nieuwe vreugde wint.

Coby Poelman - Duisterwinkel

Geïnspireerd door het boek van Colm Tóibín

vrijdag 29 december 2017

De dood van een mooie vrouw



Recensie

Het is in het begin prettig om te lezen. Leuke schrijfstijl. Het boek speelt zich af op Ameland en is geschreven door een Groningse schrijfster. Het grappige daarvan is dat je heel aardige zinnen tegenkomt. Zo komt aan het licht hoe een Groninger denkt en dat is uniek want het geeft iets weer van de Groninger cultuur en in de meeste boeken worden dit soort Gronings georiënteerde zinnen weg vertaald. Het boek is van het begin af aan spannend en je waant je op Ameland omdat de natuur zo goed en beeldend beschreven wordt. De karakters van de personen zijn ook sterk beschreven. Als je wat verder in het boek komt valt op dat er vaak erg gedetailleerd beschreven wordt wat gegeten en gedronken wordt. Dit leidt soms af en haalt de spanning er uit. Dat vond ik een minpuntje. Ook stoorde ik me hier en daar aan grof taalgebruik maar het gaat erg veel over mannen onder elkaar en waarschijnlijk past dat bij deze mannen. Het boek zit wel goed in elkaar, de verhaallijn met af en toe een hoofdstuk over de gedachtegang van de uiteindelijke moordenaar maakt goed duidelijk wat iemand bezielt om tot iets te komen. Soms had ik wel eens een Snuf en Snuitje-gevoel bij de beschreven rechercheurs, dat had wat mij betreft iets minder uitgebreid beschreven mogen worden. Daarentegen wordt het op het laatst weer heel spannend. Eigenlijk vond ik het slot van het boek het meest prettig om te lezen en had ik het minst de behoefte het boek weg te leggen. Toen greep het me echt goed aan. Er zit ook veel humor in het boek. Iemand die het eiland goed kent zal veel in dit boek herkennen.

Coby Poelman - Duisterwinkel